
Zanim w najbliższym sezonie przystąpimy do siewu grochu, warto upewnić się, jakie ma wymagania glebowe, klimatyczne i jakich składników mineralnych potrzebuje. Wszystkie te informacje znajdziesz w poniższym artykule.
Groch (Pisum sativum L.) to jednoroczna samopylna roślina zielna pochodząca z Azji Wschodniej i Europy. Jest on zaliczany do najstarszych roślin, uprawianych od kilku tysięcy lat. To roślina o krótkim okresie wegetacji, który wynosi od wschodów do zbiorów 2–3 miesiące. Na korzeniach znajdują się bardzo liczne zgrubienia, tzw. brodawki, które powstają wskutek działania bakterii brodawkowych Rhizobium leguminosarum.
Uprawiany u nas groch jest dość słabo krzewiącą się rośliną. W zależności od wysokości, groch dzieli się na karłowy, średnio wysoki i wysoki. Owocem grochu jest strąk, a w zależności od budowy tego strąka dzieli się odmiany grochu na:
U grochów cukrowych strąk pozbawiony jest wyściółki pergaminowej. Jest on mięsisty, soczysty, pomarszczony i w całości nadaje się do spożycia. Natomiast u grochów łuskowych w strąku jest pergaminowa wyściółka, a strąk jest twardy i sztywny. U tego grochu do spożycia nadają się wyłącznie zielone, niedojrzałe nasiona.
Jakie warunki uprawy muszą być zapewnione
Aby odpowiednio przygotować się do wysiewu grochu należy wiedzieć, że jest on rośliną klimatu chłodniejszego i do odpowiedniego wzrostu i rozwoju, a także do wydania wysokiego plonu potrzebuje wczesnej, chłodnej i wilgotnej wiosny. W takich warunkach rośliny wschodzą odpowiednio dobrze, także dobrze się zakorzeniają, wydają mnóstwo liści i pędów przed kwitnieniem, co powoduje intensywne kwitnienie i oczywiście wysoki plon świeżych ziaren.

Masowe występowanie mszyc w sadach śliwowych staje się, w ostatnich latach coraz większym problemem producentów tych owoców. Globalne ocieplanie klimatu i zmiana warunków termicznych szczególnie w okresie jesień-wiosna powoduje, że zagrożenie ze strony tych szkodników w uprawach sadowniczych jest poważniejsze niż kilka lat temu. Z tego artykułu dowiesz się, kiedy i jak najskuteczniej ją zwalczać.
Na śliwach może występować kilka gatunków mszyc, m.in:
Do tych, które występują najczęściej i są największym zagrożeniem w sadach śliwowych zaliczamy: mszycę śliwowo-chmielową, śliwowo-kocankową i śliwowo-trzcinową. Są to gatunki dwudomne, czyli takie, które do rozwoju potrzebują dwóch roślin żywicielskich. Żywicielem pierwotnym, na którym zimują w stadium jaj są śliwy, natomiast wtórnym w przypadku mszycy śliwowo-chmielowej jest chmiel, mszycy śliwowo-kocankowej są rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), a mszycy śliwowo-trzcinowej – trzcina pospolita. Mszyce na śliwie występują do początku lipca. W tym czasie w populacji pojawiają się osobniki uskrzydlone, które w okresie letnim przelatują na drugiego żywiciela. Powrót na śliwy następuje we wrześniu i październiku. Wówczas następuje również składanie jaj, które zimują.

Pytanie: Co lepiej podawać bydłu mlecznemu przy niedoborach energii: wysłodki czy melasę? Chodzi o to, aby u mlecznic po porodzie uniknąć ketozy.
Tak postawione pytanie dotyka dwóch różnych zagadnień. Pierwsze to niedobory energii, drugie to ketoza i jej unikanie. Rzetelna odpowiedź wymaga dokładniejszego przedstawienia tych dwóch problemów żywieniowych.



