kury ozdobne

Hodowla kur ozdobnych – biznes czy hobby

Ewolucja kur, podobnie jak innych zwierząt hodowlanych, jest wypadkową dwóch czynników: warunków środowiskowych i celowej selekcji prowadzonej przez hodowcę. Udomowienie zapewniło kurom komfortowe warunki życia, chroniąc je przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i naturalnymi drapieżnikami. Kury ozdobne są rasami mającymi znaczenie wyłącznie amatorskie. Przy wyborze określonej rasy do hodowli należy się kierować jej gabarytami, elementami budowy ciała, ale także temperamentem – pewne rasy posiadają charakter spokojny, inne zaś bardziej dziki i płochliwy. Co jeszcze warto wiedzieć o kurach ozdobnych?

Przyjmuje się, że dzisiejsze rasy kur pochodzą od ptaków żyjących w stanie dzikim w dżunglach Archipelagu Malajskiego i w Indiach. Są to cztery gatunki dzikich kurów: kur bankiwa Gallus gallus, kur siwy G. soneratti, kur zielony G. varius i kur cejloński G. lafayetii. Najbardziej znanym spośród nich jest Gallus gallus, uważany za przodka wszystkich ras kur. Zjawisko migracji i udomowienia tych ptaków w rejonach Azji mogło nastąpić 2000–3000 lat przed naszą erą. Głównym celem udomowienia kur był wrodzony terytorializm kogutów, który wykorzystywano do walk kogucich, a te kolejno przyczyniły się do rozwoju hazardu. Do dzisiaj rozrywka ta jest popularna w wielu miejscach na świecie. Pianie samca oznaczało także wschód słońca. Dopiero w późniejszym czasie kury utrzymywano w celu pozyskiwania mięsa czy jaj.

Kury domowe - typy użytkowe

Obecnie można wyróżnić wiele ras i mieszańców użytkowych kury domowej. Należy wymienić ptaki selekcjonowane wyłącznie w kierunku nieśnym, jak na przykład rasa leghorn czy wiele linii hodowlanych jak np. Hy-Line Brown. Nieśność takich ptaków zazwyczaj przekracza 300 jaj w sezonie. Występują też genotypy ptaków, u których na drodze pracy hodowlanej znacznie zwiększono masę ciała.